Geeft eenzaamheid een andere smoel

Blog

#NoFilter

Eenzaamheid na het verlies van een dierbare

Het is het meest verschrikkelijke wat je in je leven kunt meemaken: een dierbare verliezen. De persoon waar je zo intens veel van houdt staat niet meer fysiek aan je zijde. Gedwongen afscheid nemen, het verdriet aangaan en het verplichte loslaten. Iets wat zo oneerlijk voelt en tegelijkertijd ook zo’n enorme leegte creëert. Op de intensiteit is haast niet voor te bereiden. Dat kan ook niet. Ik persoonlijk heb 3 jaar geleden ook zo’n groot verlies moeten meemaken. Mijn moeder, de mooiste persoon in mijn leven, moest ik na een lang ziekbed verplicht loslaten en haar haar rust gunnen. Inmiddels een paar jaar later kan ik het een aardig plekje geven en zelfs weer genieten van het leven.

Maar bij dit proces kwam ontzettend veel kijken. Boosheid, verdriet, machteloosheid, schuldgevoelens en die enorme leegte. Maar waar ik weinig oprecht en voluit over sprak was de eenzaamheid die ik voelde. De eenzaamheid die zodanig was gecreëerd omdat er ook een stuk van mijzelf was overleden. Ik schrijf dit blog omdat ik hier graag wat aandacht aan wil besteden in combinatie met hoe ik er zelf mee omging en nog steeds mee omga. Eenzaamheid wordt na het verlies van een dierbare nog weleens onderschat of niet eens aan gedacht. Helaas is dit vaak een groot deel wat achterblijft…

Laat het er zijn

 De pijn en alle genoemde emoties horen erbij. Dat is normaal, want jij als persoon bent nou eenmaal niet van steen. Ook eenzaamheid is een emotie die er feitelijk bij hoort. Een (groot) deel van je leven is weggenomen en je wereld wordt omgegooid. Ik heb na het overlijden van mijn moeder ontzettend veel eenzaamheid ervaren. En nog steeds ervaar ik het. Bepaalde dingen waar ik haar nog bij nodig heb zijn praktisch onmogelijk geworden. In voornamelijk het eerste half jaar heb ik keihard gevochten tegen emoties en die dodelijke eenzame gevoelens. Ik deed letterlijk alles om het maar niet te hoeven voelen. Ik vluchtte mijn huis uit (om maar even een voorbeeld te geven). Tegenwoordig vecht ik nergens meer tegen en mogen alle emoties er gewoon zijn. Ook de eenzame gevoelens. 3 jaar later nog steeds en ook de rest van mijn leven. Door het ‘er te laten zijn’ en er niet keihard tegen te vechten (want die gevoelens zijn zo naar) krabbel ik uit mezelf weer uit dat dal. Vergelijkbaar met vallen om vervolgens zelf weer op te staan. Als je ertegen vecht, dan vecht je tegen iets wat er zo bij hoort en zo natuurlijk is, dat het op wat voor wijze weer wordt teruggekaatst. Want nogmaals… ze horen en mogen er gewoon zijn!

Praat erover

Erover praten is nooit verkeerd. Sterker nog, dat is ook een vorm van gevoelens er laten zijn. Je vecht er niet tegen, maar spreekt het uit. Jezelf uiten maakt jou ook een persoon van vlees en bloed. Praten met iemand bij wie je je veilig voelt en je een luisterend oor kan bieden kan zo enorm opluchten. Iemand die even de tijd voor je neemt en er echt voor je is. Spreek uit wat jij nodig hebt tijdens enorm eenzame momenten. Of als je die eenzame gevoelens extra voelt. Het mag en kan. Heb je het gevoel dat je ook die persoon mist in je leven? Of dat je je toch niet veilig en zelfs ongemakkelijk voelt? Er zijn ontzettend veel lotgenoten te vinden op bijvoorbeeld Facebook forums. Daarnaast zijn het mensen die in hetzelfde schuitje verkeren en jou als geen ander begrijpen. Ze herkennen de gevoelens. Ik heb er zelf ook vaak mijn verhaal gedaan…

Schrijf het op en/of mediteer

 Daarnaast kan het ook enorm helpen om alles heerlijk van je af te schrijven. Al je pijn en je eenzame gevoelens op papier te zetten. Pak die pen en schrijf exact op hoe je je voelt. Hoe netjes of slordig je schrijft maakt hierbij niks uit. Ook op grammaticale fouten hoef je niet te letten 😉 het gaat er immers om dat dit ook een manier is je te uiten. Mediteren en even thuiskomen in stilte bij jezelf is ook een fijne optie. Dit klinkt helaas voor velen vaak wat zweverig, maar dit kan ook een mooi moment zijn om meteen iets nieuws te ontdekken als je geen of weinig ervaring hebt met meditatie. Op YouTube is genoeg te vinden over meditatie en er zijn over verschillende meditatie apps te downloaden.

Ga bewegen

 Als je middenin je emoties zit klinkt dat als iets haast onmenselijks. De deur uitgaan om een rondje te hardlopen…

Misschien is hardlopen (als je dat normaal nooit doet) iets te hoog gegrepen, maar een wandeling maken en hiermee de buitenlucht opzoeken heeft mij ook altijd geholpen. Het helpt om dingen even in perspectief te zien, hoofd leeg te maken en tegelijkertijd niet te vechten tegen de emoties. Frisse buitenlucht kan nooit kwaad. Helemaal als er ook een lekker zonnetje schijnt.

Dit zijn de belangrijkste tips die ik kan geven. Ik ben zelf een half jaar na het overlijden voor 6 maanden op reis geweest. Dat was mijn manier om mijn moeders overlijden te verwerken. Maar dit is niet een manier wat voor iedereen is weggelegd, daarom benoem ik het niet als één van mijn bovenstaande tips.

Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een boek over rouw en verlies. Ik vertel over praktische zaken en geef tips rondom rouw. Daarnaast deel ik deel mijn eigen verhaal. Al het bovenstaande laat ik terugkomen. Met dit boek wil ik een steun zijn voor ieder ander die middenin een rouwproces zit en ik kan helpen door herkenbaarheid te creëren middels mijn eigen ervaringen en verhaal.

Volg mijn proces via mijn Instagramaccount.

Over de gastblogger

Laura Graichen is copywriter en reisfanaat. Ze verloor een paar jaar geleden haar moeder: iets waar zij open over schrijft. Ze hoopt met haar verhaal anderen te steunen en te inspireren. Laura heeft een eigen website.

 

 

Reacties

Jouw e-mailadres blijft voor anderen onzichtbaar.
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Deel dit artikel via:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp