Ps: Ik ben op reis

Ps: Ik ben op reis

Ik leef graag zonder kaders en hokjes”

Over het leven weer in stroomversnelling krijgen door het onmogelijke mogelijk maken.

Evelien (30) wandelt, schrijft en fotografeert er lustig op los. Dat is niet altijd zo geweest. Ze stelde zichzelf enkele jaren geleden een belangrijke vraag: ‘Hoe zou het voor mij zijn om te leven zonder vaste baan en woning?’ Het antwoord op deze vraag beleeft Evelien sinds het begin van 2019. Al wandelend, fotograferend, in gesprek én slapend op de bank bij anderen met haar rondje door Nederland.

Minder werken, meer loslaten?

“Ik denk en reflecteer veel. Dat heb ik altijd gedaan.” Na het afronden van de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening vond Evelien meteen een baan. Ze kwam te werken als woonbegeleider voor jongeren met een licht verstandelijke beperking. “Best een pittige doelgroep als je zelf nog niet zoveel hebt meegemaakt. Ik wilde er graag in gecoacht worden, dus vroeg ik om hulp. Drie maanden later stond ik buiten.”

En zo verstilde het leven van Evelien door werkloos en somber thuis te zitten. “Ik kreeg, niet geheel verrassend, negatieve gedachten.” Door verdriet en zelftwijfel klonken opmerkingen als ‘Ik kan helemaal niks’, ‘Wat ben ik nog waard’ en ‘Wie gaat mij nog aannemen?’ uit haar mond. Na een paar maanden ging besloot Evelien dat dit niet was hoe zij haar leven wilde leiden en ging hard aan de slag met haar persoonlijke ontwikkeling, verhuisden uit haar geboortestad en (her)ontdekte haar talent voor fotografie. Een aantal jaar ging dit goed tot zij eind 2015 met vermoeidheidsklachten bij de huisarts kwam. Zijn devies was helder: “Jij weet heel goed wat je moet doen. Minder werken, meer loslaten.” Half 2016 volgde er een relatiebreuk en was de koek op voor Evelien.

Van stilstand naar stroomversnelling

Met de woorden van haar huisarts en haar verlangen naar rust en ruimte stapte Evelien op het vliegtuig naar Ierland. Er moest inderdaad iets veranderen, maar de vraag was of minder werken het enige of juiste antwoord was. Ze wilde goed nadenken, terugblikken maar vooral eerlijk vooruitkijken: ‘Als dit niet mijn manier van leven is, wat dan wel?’ Het uitstapje duurde uiteindelijk 15 maanden en bracht haar ook nog in Gran Canaria, Marokko, Spanje, Portugal en Engeland. Met kerst 2017 kwam Evelien terug in Nederland. Helaas waren daar al snel weer ‘die verwachtingen’. Veiligheid en zekerheid inbouwen, voor jezelf, voor later. Dus ging Evelien terug naar de zorg. Daar was ze immers voor opgeleid, toch? Ze hield het een half jaar vol. In 2018 nam Evelien wederom afscheid van de zorg en begon aan een compleet andere loopbaan, of beter gezegd creëerde haar eigen baan: de reizende gevoelsfotograaf.

Niets is onmogelijk

Zingeving blijkt voor Evelien meer dan het hebben van een toekomstgerichte missie, zoals bijvoorbeeld carrière maken of een huis kopen. Het gaat vooral over durven leven in het nu. Moeten vervangen door willen. Kiezen voor het leven. “Ik moet voor mijn huidige leefwijze continu mijn angsten overwinnen en negatieve gedachten uitdagen. Uiteindelijk is de angst die ik ervaar niet wie ik ben. Ik ben wat erna komt: het bewijs dat niets onmogelijk is.”

Als fotograaf neemt Evelien haar klanten mee de natuur in om samen te wandelen, stil te staan bij wat er op dat moment is en dit vast te leggen in een beeld als herinnering. De mensen die voor haar camera verschijnen staan vaak op een kruising van niet weten wat ze willen en welke weg daarbij hoort. Evelien deelt met hen over hoe niet het opzoeken van veiligheid maar juist het uitdagen van negatieve gedachten en (veelal irreële) angsten haar de allermooiste resultaten opleveren. Dit jaar wandelt Evelien een rondje door Nederland en je mag meewandelen. Lees er alles over op de website van Evelien.

Emily's Little Big Moments

Emily's Little Big Moments