Geplaatst op 1 Reactie

Javier: ‘Machomannen huilen ook’

Portret Javier Morata

Javier leek het voor elkaar te hebben: verhuizen naar Portugal met zijn vrouw en twee kleine kinderen. Maar het leven daar liep anders. Eenmaal terug in Nederland raakte Javier in een depressie en voelde zich eenzaam. Ook kreeg hij last van suïcidale gedachten. Wat hielp hem hier uiteindelijk weer uit?

Geplaatst op Geef een reactie

Wendy: ‘Jongeren hebben een perspectief nodig’

Wendy Kakebeeke is sinds de zomer van 2020 de directeur van Young Impact. Young Impact is een non-profit organisatie die jongeren helpt de wereld te verbeteren op een manier die bij hen past. Jongeren worden gestimuleerd om echt mee te doen en ervaren zo hoe het is om ertoe te doen. ‘Goed doen geeft een goed gevoel en je leert er ook nog eens veel van. Dat werkt zó empowerend.’ BRAVICO in gesprek met Wendy over haar verbindende rol en enorme betrokkenheid bij jongerenparticipatie.

Waarom Young Impact?

‘Na zo’n 17 jaar verschillende functies bij Unilever, voelde ik dat ik toe was aan iets nieuws. Nou ja, echt nieuw waren maatschappelijke thema’s niet voor mij. Ik heb in mijn werk altijd de balans gezocht tussen ‘doing business’ en ‘doing good’. Voor dat laatste vind ik bij Young Impact alle ruimte. Ik kan mijn maatschappelijke betrokkenheid er volledig in kwijt.’

Emigreren en remigreren

Wendy woonde tien jaar in Zwitserland met haar vriend. Ze kregen er samen twee kinderen. ‘Mijn kinderen zijn geboren in een Alpendorp. Het leven was er heerlijk. Alles was er goed geregeld, er was zekerheid en ruimte. Maar Zwitserland gaf minder opening voor maatschappelijke thema’s. Ik begon dat steeds meer te missen. Uiteindelijk zijn we vorig jaar geremigreerd naar Nederland.’

Voor de terugkeer naar Nederland kwam voor Wendy de vraag: Wat wil ik? ‘Ik wist in ieder geval dat ik een plek nodig had waar ik mijn maatschappelijke betrokkenheid kon inzetten op een professionele en duurzame manier. Al snel nadat ik Young Impact op het spoor kwam, wist ik het: dit wil ik. Dit ben ik.’

Goed doen en je goed voelen

‘Het is zo tof om met jongeren te werken aan hun talentontwikkeling. De jongeren ontdekken door hun deelname aan de programma’s dat goed doen henzelf ook een goed gevoel geeft. De een levert een grotere bijdrage dan de ander, maar dat is helemaal oké. Ook alle kleine stapjes zijn namelijk waardevol. Het is belangrijk om te ervaren dat je zelf ook groeit door wat je voor een ander doet.

De deelnemende jongeren hebben hun eigen vragen en twijfels. Soms over de toekomst, soms over werk, maar ook over bijvoorbeeld hun eigen gezondheid en eenzaamheid. Door niet te focussen op hun eigen problemen maar juist op de verbinding met anderen, gaan de jongeren zich gedurende het programma van Young Impact vaak ook sociaal en emotioneel lekkerder voelen. Ze merken dat ze (weer) van betekenis zijn, door iets voor een ander te doen.’

Positief perspectief

‘Uiteindelijk draait het erom dat je maatschappelijke thema’s benadert vanuit een perspectief. Geef positieve voorbeelden en reik inspiratie aan. Zonder weg te vegen wat de zwaarte en negatieve gevolgen van een situatie kunnen zijn. Je kan er iets aan doen. Als je eenmaal weet wat je kan bijdragen aan de wereld, dan geeft dat een beetje rust en zekerheid.’

Young Impact helpt jongeren te ontdekken waar hun talenten liggen. De organisatie ondersteunt met impacttools en brengt jongeren in contact met andere impactmakers en/of een impactcoach. Zo werkt Young Impact aan meer verbondenheid en maatschappelijke betrokkenheid onder jongeren van 13 tot en met 20 jaar.

Geplaatst op 7 Reacties

Thing Thing: ‘Maak met een klein gebaar een groot verschil’

Een briefje, een cadeautje, een welgemeende glimlach… Thing Thing Tan (53) heeft pas écht een goede dag als ze mensen blij kan maken met een lief gebaar. ‘Ik vind het fijn als mensen me zien als iemand die geluk verspreidt.’

Begin elke dag opgewekt en positief, is haar motto. ‘Natuurlijk garandeert dat niet dat je dag daardoor op rolletjes loopt. Er kan alsnog van alles fout gaan. Maar zo niet, dan heb je een hartstikke leuke dag gehad.’

Alles ging kapot

Wie denkt dat Thing Thing haar positieve levensinstelling zomaar gratis bij haar geboorte meekreeg, komt bedrogen uit. ‘Geloof me, ook ik heb mijn portie ellende gehad. Mijn moeder is gokverslaafd. Ik hield zielsveel van haar, maar haar verslaving heeft veel kapot gemaakt tussen ons. Mijn vader overleed toen ik 22 jaar was. Tot dan toe was het gokprobleem van mijn moeder vooral iets geweest waar mijn vader mee moest dealen. Toen hij overleed werd het ineens míjn probleem.’

‘Mijn vader had haar financieel goed achtergelaten met zijn levensverzekering, maar ze heeft het geld tot op de laatste cent vergokt. Iets waar ik vooraf al bang voor was geweest. Maar toen ik in de periode rond mijn vaders begrafenis binnen de familie voorstelde om het geld veilig te stellen, kreeg ik van hen de volle laag. Mijn familie verweet me dat ik alleen maar aan geld dacht. Niemand begreep me, ik stond er alleen voor. Zelfs bij mijn bloedeigen familie kon ik niet terecht. Behalve bij mijn zusje.

Het keerpunt

Gokverslaving is een ziekte. Dat begreep ik toen al, als kind. Maar tegelijkertijd kan ik er weinig mee. Mijn moeder heeft nooit hulp gezocht. Ze heeft altijd geweigerd zich te laten helpen, terwijl daar alle reden toe was. Na mijn vaders dood klopte ze regelmatig bij mij aan, als ze weer eens geld nodig had om te gokken. En dan dreigde ze zichzelf iets aan te doen als ik het haar niet gaf. We hebben hier zo veel strijd over gehad…’

Toen Thing Thing zelf moeder werd, realiseerde ze zich dat er iets moest veranderen. ‘Ik besloot te kiezen voor mezelf. En voor mijn man en voor mijn kinderen, die nu 18 en 15 jaar zijn. Mijn kinderen zijn alles voor me. Ik moet er voor hén zijn. Zij hebben mij nodig. Als ik depressief word door de problemen van mijn moeder, hebben mijn kinderen op hun beurt geen moeder. Dat is het laatste wat ik wil! Mijn moeder moet haar eigen probleem oplossen. Dat kan ik niet voor haar doen.

Ik kan dit nu met droge ogen vertellen, maar je begrijpt dat er hartverscheurend verdriet is geweest. Mijn moeder leeft nog en ik help haar als dat nodig is. Gelukkig is er ook een tante die helpt, dus ik hoef het niet meer alleen te doen. Uit zelfbescherming houd ik toch nog steeds een zekere afstand.

Pay it forward

Door afstand te nemen is er ruimte ontstaan om andere mensen te helpen. Wat dat betreft volg ik het voorbeeld van mijn vader. Hij hielp ook iedereen en was zeer geliefd. Waarom ik zo graag anderen help? Omdat ik uit ervaring weet hoe het voelt als je wel wat hulp kunt gebruiken. Als je er alleen voor staat. En dan is het fijn als er iemand is die zich om je bekommert. Een klein gebaar kan al zo’n verschil maken.’

Het verschil maken doet Thing Thing onder andere door in een Facebook-groep spulletjes gratis weg te geven aan iedereen die een cadeautje kan gebruiken. ‘Het is een besloten groep waar mensen gebruikte spullen gratis weggeven. Ik schaf juist speciaal nieuwe dingen aan om die direct via deze Facebook-groep te kunnen weggeven. Zoals een lekkere gezichtscrème, een heerlijk geurtje, een sleutelhanger, maar ook eetbare producten zoals mijn favoriete noodles. Het geeft mij een goed gevoel als ik vervolgens zie hoe ontzettend blij mensen ermee zijn.’

Het leven kan kort zijn. Daarom wil ik van elke dag iets moois maken. En wanneer het leven voor mij dan op een dag eindigt, wil ik dat mensen zich mij herinneren als iemand die lief en behulpzaam was. En als iemand die altijd lachte.’