Geplaatst op Geef een reactie

Zomereenzaamheid: heb ik dat?!

Alleen zijn en je eenzaam voelen zijn twee verschillende dingen en toch hebben ze met elkaar te maken. Wie lang alleen is, kan in een vicieuze cirkel belanden. De zomer lokt bij veel mensen gevoelens van eenzaamheid uit. Dit is lang niet altijd een bewust proces. Alhoewel het aangenaam kan zijn om even ‘met jezelf’ te zijn, is het belangrijk om niet te verdrinken in de ellende. Een paar ervaringen en tips om met je zomereenzaamheid om te gaan.

Belangst

“Ik heb dus een hekel aan bellen. Vreselijk vind ik dat. Een tijd geleden ging mijn telefoon: het was mijn vader. Ik moest wel opnemen; hij belt niet zomaar. Ik hoorde voor het eerst sinds weken mijn eigen stem weer, na bijna een maand niemand gesproken te hebben.”

Schrikken van je eigen stem omdat je deze niet meer gewend bent om te horen. Herkenbaar? Wie niet graag belt en dit (in de vakantie) ook niet hoeft te doen voor werk of school, kan vervreemd raken van zijn eigen stem. Ook als je de telefoon enkel gebruikt voor sociale media of een spelletje, kan het gebeuren dat je bij een belletje stuntelt met woorden, je ergert aan je eigen stemgeluid en geen idee hebt waar te beginnen. Of eindigen.

Tip: probeer een spraakbericht. Met WhatsApp spreek je gemakkelijk een berichtje in én luister je zelf ook andermans ingesproken berichtjes af. Leuker -en ook iets persoonlijker- dan een geschreven bericht en minder spannend als je niet van bellen houdt.

Geluksdruk

“Pfff. Zie ik dus van die perfecte stelletjes met hun gefilterde hoofden op het strand van Ibiza. Ik weet dat het nep is, dat het filters zijn en toch: dát wil ik ook. Samen knap en gelukkig zijn.”

Soms gebeurt het dat je je pas eenzaam voelt als je omgeven wordt door anderen of in ieder geval anderen ziet. Vooral anderen die het ogenschijnlijk allemaal voor elkaar hebben. Geld, schoonheid, geluk, humor, een goed lijf, intelligentie: het ontbreekt ze aan niks. Maar schijn bedriegt. Ook al weet jij ergens heus wel dat de beelden op het internet geen een-op-een weerspiegeling van de realiteit zijn; ze halen je onderuit. Je wordt onzeker en voelt je er weer eens totaal alleen en mislukt door.

Tip: daag je gedachten uit. Het overgrote deel van ons denken gebeurt automatisch (zo’n 85%!). Lokt zo’n perfect plaatje negatieve gedachten over jezelf of anderen uit? Ga eens na: wat gebeurt er en waarom raakt jou dat in negatieve zin? Welke lelijke gedachten plak jij daaraan vast (‘zie je wel, ik verdien zulke dingen niet’, ‘waarom is iedereen op vakantie behalve ik’). Realiseer je dat dit soort negatieve gedachten vrijwel nooit kloppen en sowieso niet-helpend zijn. Zet er helpende gedachten tegenover: ‘Ik ben wie ik ben en dat is goed zo’, ‘ik voel me gewoon even kut en weet dat dit over zal gaan’, ‘ik ben tot zoveel meer in staat, het beste komt er nog aan’.

Afzonderingsgedrag

“Ik heb genoeg vrienden maar zie ze eigenlijk nooit. Op de een of andere manier voeg ik me naar het alleen zijn. Noem het een soort passiviteit: ik neem genoegen met de eenzaamheid. Als ik dan eindelijk een afspraak heb gemaakt, zeg ik die negen van de tien keer lastminute af. Ik zie er zó tegenop om anderen te vertellen over mijn dagelijks leven, dat stil, leeg en ongemerkt voorbijgaat.”

Tip: creëer meer balans in de prikkels en confrontaties. Van nul naar honderd in een paar seconden: dat lukt alleen met een snelle auto. Waarom zou je dan met je Canta de snelweg op gaan? Het klinkt logisch, maar is in de praktijk best lastig: neem de dingen stap voor stap. Stel niet te hoge eisen aan jezelf en bouw jouw sociale interactie langzaam op. Kies voor contact of een afspraak op een dag die voor jou prettig is (de saaie zondag of de vrije woensdag bijvoorbeeld) en houd het kort: samen één koffietje doen is net zo goed als met elkaar een hele zaterdagavond stappen.

Geldgebrek

“Ja, natuurlijk wil ik ook op vakantie. Maar ik heb daar helemaal geen geld voor. Ik ben al bijna vijf jaar mijn studieschuld aan het afbetalen en heb ook nog een krediet openstaan bij de bank. Van welk geld moet ik op reis? Als anderen me meevragen, zeg ik altijd maar dat ik het te druk heb op mijn werk. De waarheid is dat ik helemaal geen geld heb.”

We zijn niet allemaal rijk. Sterker nog: veel mensen hebben langlopende schulden, financiële zorgen of serieuze geldproblemen. Kopen op afbetaling, leven van de creditcard, bestellen bij een postorderbedrijf, een fiets, scooter of auto leasen: het lijkt alsof meer mensen dat wél dan niet doen. Daarbij lopen op dit moment veel ondernemers inkomsten mis als gevolg van corona en verliezen werknemers hun baan door reorganisaties en inkrimping (‘we moeten je helaas laten gaan’).

Tip: zoek en doe gratis dingen. Maak voor nul euro een mooie stadswandeling of volg een kosteloze onlinecursus. Fiets naar zee en neem je eigen boterhammen mee. Verdiep je in onderwerpen waar je graag meer over leert. Oefen met sociale interactie, helpende gedachten en het creëren van balans. En gebruik vooral de tips uit de zomergids van BRAVICO. Je vraagt ‘m hier gratis aan: zomergids-eenzaamheid.

Vragen naar aanleiding van dit artikel? Mail ons.

Geplaatst op Geef een reactie

Eenzaamheid na het verlies van een dierbare

Het is het meest verschrikkelijke wat je in je leven kunt meemaken: een dierbare verliezen. De persoon waar je zo intens veel van houdt staat niet meer fysiek aan je zijde. Gedwongen afscheid nemen, het verdriet aangaan en het verplichte loslaten. Iets wat zo oneerlijk voelt en tegelijkertijd ook zo’n enorme leegte creëert. Op de intensiteit is haast niet voor te bereiden. Dat kan ook niet. Ik persoonlijk heb 3 jaar geleden ook zo’n groot verlies moeten meemaken. Mijn moeder, de mooiste persoon in mijn leven, moest ik na een lang ziekbed verplicht loslaten en haar haar rust gunnen. Inmiddels een paar jaar later kan ik het een aardig plekje geven en zelfs weer genieten van het leven.

Maar bij dit proces kwam ontzettend veel kijken. Boosheid, verdriet, machteloosheid, schuldgevoelens en die enorme leegte. Maar waar ik weinig oprecht en voluit over sprak was de eenzaamheid die ik voelde. De eenzaamheid die zodanig was gecreëerd omdat er ook een stuk van mijzelf was overleden. Ik schrijf dit blog omdat ik hier graag wat aandacht aan wil besteden in combinatie met hoe ik er zelf mee omging en nog steeds mee omga. Eenzaamheid wordt na het verlies van een dierbare nog weleens onderschat of niet eens aan gedacht. Helaas is dit vaak een groot deel wat achterblijft…

Laat het er zijn

 De pijn en alle genoemde emoties horen erbij. Dat is normaal, want jij als persoon bent nou eenmaal niet van steen. Ook eenzaamheid is een emotie die er feitelijk bij hoort. Een (groot) deel van je leven is weggenomen en je wereld wordt omgegooid. Ik heb na het overlijden van mijn moeder ontzettend veel eenzaamheid ervaren. En nog steeds ervaar ik het. Bepaalde dingen waar ik haar nog bij nodig heb zijn praktisch onmogelijk geworden. In voornamelijk het eerste half jaar heb ik keihard gevochten tegen emoties en die dodelijke eenzame gevoelens. Ik deed letterlijk alles om het maar niet te hoeven voelen. Ik vluchtte mijn huis uit (om maar even een voorbeeld te geven). Tegenwoordig vecht ik nergens meer tegen en mogen alle emoties er gewoon zijn. Ook de eenzame gevoelens. 3 jaar later nog steeds en ook de rest van mijn leven. Door het ‘er te laten zijn’ en er niet keihard tegen te vechten (want die gevoelens zijn zo naar) krabbel ik uit mezelf weer uit dat dal. Vergelijkbaar met vallen om vervolgens zelf weer op te staan. Als je ertegen vecht, dan vecht je tegen iets wat er zo bij hoort en zo natuurlijk is, dat het op wat voor wijze weer wordt teruggekaatst. Want nogmaals… ze horen en mogen er gewoon zijn!

Praat erover

Erover praten is nooit verkeerd. Sterker nog, dat is ook een vorm van gevoelens er laten zijn. Je vecht er niet tegen, maar spreekt het uit. Jezelf uiten maakt jou ook een persoon van vlees en bloed. Praten met iemand bij wie je je veilig voelt en je een luisterend oor kan bieden kan zo enorm opluchten. Iemand die even de tijd voor je neemt en er echt voor je is. Spreek uit wat jij nodig hebt tijdens enorm eenzame momenten. Of als je die eenzame gevoelens extra voelt. Het mag en kan. Heb je het gevoel dat je ook die persoon mist in je leven? Of dat je je toch niet veilig en zelfs ongemakkelijk voelt? Er zijn ontzettend veel lotgenoten te vinden op bijvoorbeeld Facebook forums. Daarnaast zijn het mensen die in hetzelfde schuitje verkeren en jou als geen ander begrijpen. Ze herkennen de gevoelens. Ik heb er zelf ook vaak mijn verhaal gedaan…

Schrijf het op en/of mediteer

 Daarnaast kan het ook enorm helpen om alles heerlijk van je af te schrijven. Al je pijn en je eenzame gevoelens op papier te zetten. Pak die pen en schrijf exact op hoe je je voelt. Hoe netjes of slordig je schrijft maakt hierbij niks uit. Ook op grammaticale fouten hoef je niet te letten 😉 het gaat er immers om dat dit ook een manier is je te uiten. Mediteren en even thuiskomen in stilte bij jezelf is ook een fijne optie. Dit klinkt helaas voor velen vaak wat zweverig, maar dit kan ook een mooi moment zijn om meteen iets nieuws te ontdekken als je geen of weinig ervaring hebt met meditatie. Op YouTube is genoeg te vinden over meditatie en er zijn over verschillende meditatie apps te downloaden.

Ga bewegen

 Als je middenin je emoties zit klinkt dat als iets haast onmenselijks. De deur uitgaan om een rondje te hardlopen…

Misschien is hardlopen (als je dat normaal nooit doet) iets te hoog gegrepen, maar een wandeling maken en hiermee de buitenlucht opzoeken heeft mij ook altijd geholpen. Het helpt om dingen even in perspectief te zien, hoofd leeg te maken en tegelijkertijd niet te vechten tegen de emoties. Frisse buitenlucht kan nooit kwaad. Helemaal als er ook een lekker zonnetje schijnt.

Dit zijn de belangrijkste tips die ik kan geven. Ik ben zelf een half jaar na het overlijden voor 6 maanden op reis geweest. Dat was mijn manier om mijn moeders overlijden te verwerken. Maar dit is niet een manier wat voor iedereen is weggelegd, daarom benoem ik het niet als één van mijn bovenstaande tips.

Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een boek over rouw en verlies. Ik vertel over praktische zaken en geef tips rondom rouw. Daarnaast deel ik deel mijn eigen verhaal. Al het bovenstaande laat ik terugkomen. Met dit boek wil ik een steun zijn voor ieder ander die middenin een rouwproces zit en ik kan helpen door herkenbaarheid te creëren middels mijn eigen ervaringen en verhaal.

Volg mijn proces via mijn Instagramaccount.

Over de gastblogger

Laura Graichen is copywriter en reisfanaat. Ze verloor een paar jaar geleden haar moeder: iets waar zij open over schrijft. Ze hoopt met haar verhaal anderen te steunen en te inspireren. Laura heeft een eigen website.

 

 

Geplaatst op 2 Reacties

Single of niet: tips bij eenzaamheid

Als singlecoach heb ik bij uitstek te maken met singles die, nu misschien nog wel meer dan voor de coronapandemie, een gevoel van eenzaamheid ervaren. Wat ik hier schrijf over eenzaamheid is dus met name geschreven vanuit hun positie bezien.

Wat is eenzaamheid precies?

Eenzaamheid wordt wel eens verward met alleen zijn. Je kunt alleen zijn en dat helemaal goed, of zelfs fijn vinden. Eenzaamheid is een gevoel: alleen jíjzelf kunt dit zo ervaren. Je kunt je ook eenzaam voelen binnen vriendschapsrelaties of zelfs binnen een liefdesrelatie.

Er bestaan kortgezegd drie soorten eenzaamheid:

  1. Sociale eenzaamheid. Je vindt dat je te weinig betekenisvolle relaties met anderen hebt, je sociale netwerk is naar jouw idee te klein. Het ontbreekt de singles hiernaast ook aan een liefdesrelatie.
  2. Emotionele eenzaamheid. Je mist verbondenheid met anderen en hebt het gevoel bij niemand écht je hart te kunnen luchten.
  3. Existentiële eenzaamheid. Je mist zingeving, een eigen plek of rol in het leven.

Eenzaamheid kan een gevoel van verdriet, leegte of angst geven en zelfs lichamelijke en psychische klachten opleveren. Juist hierom is het zo belangrijk om het gevoel van eenzaamheid niet zomaar weg te wuiven; geef het aan bij iemand die je vertrouwt.

Voor mijzelf herken ik overigens het meest in de tweede soort. Als coach ben ik gewend om vragen te stellen aan anderen, ook omdat ik van nature oprechte persoonlijke interesse heb. Het kan wel eens voorkomen dat ik tijdens of na een gesprek met vrienden voel dat de verbondenheid niet helemaal evenwichtig is geweest. Dat kan bij mij een gevoel van leegte geven. Dat gevoel constateer ik, mag er zijn en relativeer ik. De personen die ik heb gesproken blijven overigens even lief! Voor de duidelijkheid: dit gevoel ervaar ik niet bij gesprekken die werkgerelateerd zijn, dan is het voor mij vanzelfsprekend dat de verhoudingen anders liggen.

Eenzaamheid in tijden van corona

Alle soorten eenzaamheid zijn door corona meer zichtbaar geworden. Door het verplicht minderen van sociale contacten is het gevoel van eenzaamheid met name onder singles enorm toegenomen. De afgelopen periode hebben we veel meer de mogelijkheid gehad om na te denken over wie echt belangrijk voor ons zijn. En hierdoor krijgen we dus ook meer inzicht in wat we mogelijk missen.

Corona geeft ons het gevoel dat de oorzaak van eenzaamheid meer buiten ons eigen vermogen ligt. Dat maakt het mogelijk makkelijker om te bespreken en maakt het herkenbaarder en misschien ook wel begrijpelijker voor anderen. Overigens hoort eenzaamheid gewoon bij het leven, het is niet iets om je voor te schamen.

Ervaringen van singles

Vanuit mijn praktijk als singlecoach en matchmaker spreek ik wekelijks veel singles. Wat unaniem naar voren komt is dat singles zich in deze periode nog eenzamer voelen dan voorheen. Er zijn zo weinig mogelijkheden om een nieuwe partner te ontmoeten. Veel singles zijn uitgekeken op de online dateplatforms en dan hebben we ook nog eens die ellendige avondklok. Die zorgt ervoor dat er minder uitnodigingen zijn om bij vrienden te gaan eten, om te borrelen of gewoon samen te zijn. Hierdoor zijn we nu letterlijk meer naar binnen gekeerd.

Doordat het inmiddels al bijna een jaar aanhoudt en we nog steeds niet weten wanneer we dit achter ons kunnen laten, voelt de situatie uitzichtloos. Zo vertelde iemand me dat ze in de ochtend zichzelf echt uit bed moet sleuren en hard haar best moet doen om te proberen iets van de dag te maken. Het komt voor dat ze meerdere dagen niemand heeft gezien of gesproken. Laat staan fysiek contact heeft gehad. De term huidhonger is niet voor niks nu ontstaan. Ze is zeker hier niet alleen in. Daarom is het juist in deze periode zo belangrijk om extra lief te zijn voor de singles om ons heen!

Ook niet-singles ervaren eenzaamheid

De kans is groot dat je ook als niet-single wel eens een gevoel van eenzaamheid ervaart. Je voelt je niet aangesloten of alleen. Er zijn namelijk allerlei aanleidingen om je eenzaam te voelen, van een relatie die uitgaat, financiële problemen, tot bijvoorbeeld een verhuizing. Maar het gevoel van eenzaamheid kan ook komen doordat je in deze tijd lang je collega’s fysiek niet om je heen hebt, of door ontslag ineens thuis zit. Een tijdelijk gevoel van eenzaamheid is heel normaal en niet schadelijk. Wanneer eenzaamheid lang duurt dan wordt het ingewikkelder en kunnen psychische problemen een rol gaan spelen.

Sociale contacten (vluchtige én langdurige) hebben wij echt nodig om ons goed te kunnen voelen. Vanuit de sociale psychologie wordt daar het volgende over gezegd: mensen hebben een sterke behoefte om erbij te horen, dit wordt ook wel ‘need to belong’ genoemd. Mensen halen namelijk veel voordeel uit het hebben van sociale contacten.

Proberen om te gaan met gevoel van eenzaamheid/TIPS

Er zijn een paar tips die mogelijk helpen om je gevoel van eenzaamheid te verzachten:

  • Probeer onvoorwaardelijk achter jezelf te staan en jezelf symbolisch te omhelzen. In minder zweverige taal komt het gewoon neer op het volgende: Houd van jezelf!
  • Vergelijk jouw situatie niet met anderen. Het gras is niet altijd groener aan de overkant.
  • Kijk naar wat je allemaal wel hebt, wie je om je heen hebt. Het klinkt misschien gek maar wees daar ook bewust van en dankbaar voor.
  • Doe meer dingen waar je blij van wordt. Wanneer je lekkerder in je vel zit kun je meer hebben. Ook al mag er nu niet zoveel, er is altijd nog wel iets te bedenken wat je leuk vindt om te doen.
  • Het allerbelangrijkste is dat je je gevoel van eenzaamheid niet weg hoeft te stoppen. Maak het bespreekbaar, je zult zien dat er veel meer anderen zijn die dit nu ook doormaken of vroeger een periode hebben gekend van (vluchtige) eenzaamheid.

Over de gastblogger

Anne Campagne is sociaal psycholoog en werkt vanuit haar praktijk Plan de Campagne als singlecoach en matchmaker. Anne: ‘Wat ontzettend mooi dat ik voor BRAVICO een gastblog mag schrijven over eenzaamheid. Het is een onderwerp dat wat mij betreft niet vaak genoeg belicht kan worden. Hoe meer erover gesproken wordt, hoe meer dit uit de taboesfeer gehaald kan worden.’

Foto: New Monkey Photography